The Ancient Host of the World - Seyed amir hoseini

سفره‌دار قدیمی دنیا ای کریمه شفیعهٔ فردا گنبدت را نگاه می‌کردم خوش به حال پر کبوترها پیش تو بی‌اراده می‌گویم السلام علیک یا زهرا کار خورشید می‌کند آری ذره‌ای را که می‌بری بالا شور و حال و تاب و تبم راهی جادهٔ سه‌شنبه‌شبم قبلهٔ قیام‌های منی هدف احترام‌های منی السلام علیک یا بانو علیک السلام‌های منی زینب دومی و بعد رضا عمه‌جان امام‌های منی دست‌کم با تو درددل کردم یکی از هم‌کلام‌های منی عشق کاسه‌جمال زهرا آه، حضرت زینب امام رضا نفسم می‌گیره وقتی دوری از من بی‌تو فرقی نداره زندگی با مردن اومدم اینجا تا کس و کارم باشی چی می‌شه خودت بیای تا کنارم باشی من به شوق دیدن تو دل به جاده سپردم پیر شدم قد هزار سال این‌قدر که غصه خوردم برای خودم سواله که بدون تو نمردم که بدون تو نمردم عکست می‌شینه تو نگاهم داداش این دمای آخر چشم به راهم داداش عکست می‌شینه تو نگاهم داداش این دمای آخر چشم به راهم از تو دورم داداش، دل من آتیشه توی کوچه‌های شام چادرم آتیش ولی وای از کوچه چقدر بد کردن مادرم می‌رفت ولی راهشو سد کردن دستای حسن تو دستش او با دست بی‌حیایی اومد و تو کوچه پیچید چه صدایی چه صدایی هی می‌رفت تو کوچه مادرم می‌گفت حسن کجایی توی این تنهایی آخرش جون می‌دم توی این تنهایی آخر هم جون می‌دم تو جوونی مثل مادرم جون می‌دم مادرم جون می‌دم عمتِ یا المظلومة عمتِ یا المظلومة عمتِ یا المظلومة عمتِ یا المظلومة