An Elegy Is in Its Tears - Mohamadhosein hadadian

روضه به اشکاشه چقدر می‌تونه توی روضه‌ها گره وا شه چقدر قشنگه زندگیم وقف تو آقا شه تو خونهٔ دلم یه روضهٔ خونگی باشه روضه به اشکاشه چقدر می‌تونه توی روضه‌ها گره وا شه چقدر قشنگه زندگیم وقف تو آقا شه تو خونهٔ دلم یه روضهٔ خونگی باشه همه گرفتاریم ولی می‌مونه یادمون امام حسین داریم شبیه ابر بارون می‌شیم می‌باریم دست از گریه به غم تو برنمی‌داریم توسل به اسم اعظمت کردم سلام و اشکم دوای هر دردم با لبخند از هیئتت می‌رم بیرون می‌رم تا بازم با گریه برگردم سلام‌الله یا اباعبدالله سلام‌الله یا اباعبدالله سلام‌الله یا اباعبدالله سلام‌الله یا اباعبدالله سلام‌الله یا اباعبدالله سلام‌الله یا اباعبدالله دگر نمی‌خندم به جون گفتی آزادی برو دل کندم زد زیر گریه گفت من خودم رو می‌بندم باعث شرم شرمندگیتم، یه دنیا شرمنده کجا برم آقا؟ روز خوشم رو با تو بودم، پسر زهرا تو روزگار سختی تنهات بذارم حالا؟ بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی یا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ نباشی قلبم عجیب می‌گیره غلام الگو از حبیب می‌گیره بهشتم این‌جا کنار اربابه تنم داره عطر سیب می‌گیره سلام‌ الله یا اباعبدالله سلام‌ الله یا اباعبدالله یه التماس آقا یه التماس آقا یه نوکری داری خیلی بی‌ریاست، آقا نمی‌شنوه اسمت رو، ناشنواست، آقا معجزه کن که همه‌چی دست شماست، آقا نگاه تو دریاست یه نوکری هم داری که تو دلش غوغاست بگم حرم چه شکلیه، اون آخه نابیناست نمی‌تونه ببینه کربلا چقدر زیباست به تو «یا مَنْ اِسْمُهُ دَوآء» می‌گم تموم دردامو به شما می‌گم خودت بعد هر نماز می‌بینی سلامم و به مهر کربلا می‌گم سلام‌الله یا اباعبدالله