I Yearned and Died of Grief for Karbala - Hosein sotude

حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم حسرت خوردم از داغ کربلا مردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم لنگ کارم کارم رو به تو می‌سپارم من چی می‌خوام من که امام حسین دارم دیگه خسته‌ام و از همه بریدم تو که شاهدی من چیا کشیدم همه خستگیام دراومد آقا یه غروب که بیام کربلا خسته‌ام از این بازی‌ها دورم نندازی‌ها با گدامی سازی‌ها ابی عبدالله نذر روضه‌ات زندگیم ای حسین بچگیم ای حسین بچگیم جوونیمون فدای روضه‌ات حسین ای حسینم نذر روضه‌ات می‌دونی چرا؟ من همه کارام رو محورش می‌چرخه چون حال دل هیشکی خوب نیست من می‌فهمم می‌آیی روضه یک‌کم درددل کنی سبک بشی می‌دونم والله من همین‌جای روضه رو دوست دارم همین‌که دور هم برات ارباب گریه می‌کنیم من گفتم به محرمش آدم بعضی موقع‌ها نمی‌تونه بگه همین‌جوری که به تو می‌رسه اصلاً قفلش باز می‌شه الهی دورت بگردم حسرت خوردم از داغ کربلا مُردم حالم بد بود اما به روم نیاوردم لنگه‌ات کلاً حالم رو به تو می‌سپارم من چی می‌خوام من که امام حسین دارم دیگه خسته‌ام و از همه بریدم تو که شاهدی من هل‌هله‌ها کشیدم همه خستگیام دراومد آقا یه غروب که به کربلا رسیدم خسته‌م از این بازی‌ها دورمون اندازی‌ها با گدا می‌سازی‌ها ابی‌عبدالله نبض روز و زندگی ای حسین بن علی گریه، ناله نوکر همه‌ش تو این حاله یک سال دوری اندازهٔ هزار ساله خسته‌م، تنها این‌جوری تا نکن باهام من می‌میرم امسال اگه نیام آقا سفر اولم یادته یا نه؟ ورودی حرم یادته یا نه؟ وقتی راهی شدم از در خونه گریهٔ مادرم یادته یا نه؟ خسته‌م از نامردی‌ها خوب روزگار دی‌ها سر به راهم کردی‌ها ابی‌عبدالله ای دلیل گریه‌هامون ای حسین مهربون ای حسین گریه، ناله نوکر همش تو این حاله یک سال دوری اندازه‌ی هزار ساله باور می‌کنی ارباب خستم، تنهام این‌جوری تا نکن باهام می‌میرم امسال اگه نیام آقا سفر اولَم یادته یا نه؟ ورودی حرم یادته یا نه؟ وقتی راهی شدم از در خونه با صدای گریهٔ مادرم یادته خستم از نامردیا خوبه روزگار دیا سر به راهم کردیا ابی‌عبدالله ای دلیل گریه‌مون ای حسینِ من