When You Don Your Veil - Mohamadhosein hadadian

تو که نقاب می‌بندی، دو صد حکایت دارد فقط همان چشمانت، نمودِ وحشت دارد دشمن جلو آمد و نگاهش کردی یک‌فکره دگر خلعِ سلاحش کردی آن که یلِ شامیِ عرب بود چه‌شد؟ این‌گونه حقیر و روسیاهش کردی جانم به تو ای سقا، بی‌تیغ و سپر حتی با لشکری از اعدا می‌جنگی فتنه همه از شامه، لعنت به امان‌نامه بستی به سر عمامه می‌جنگی ای قمر بنی‌هاشم ابوفاضل ای قمر بنی‌هاشم ابوفاضل ای قمر بنی‌هاشم زمانه در تزویر و تو از خطر می‌گفتی به رویِ بامِ کعبه، انا القمر می‌گفتی گفتی که فلک دورِ حرم می‌گردد دورِ سرِ اصحابِ کرم می‌گردد این خانه که مشغولِ طوافش هستید گردِ پدر و برادرم می‌گردد گردِ پدر و شمشیرِ نگاهت را، بردی تو رجز بعداً عمرِ پسرِ تا تو خم کردی سردار و خوش‌منصب، همچو قمری در شب دور حرم زینب می‌گردی ای قمر بنی‌هاشم، ابوالفضل دلیـرِ آل هاشم، رشیدی و کراری جنم، جلال، جرأت از جناب حیدر داری چشمانِ تو را حضرت دریا خواندند صفین تو را محشر کبری خواندند جانان‌ترین عهد اخوت‌ها را تیغ تو و ذوالفقار مولا خواندند ای حیدر در حیدر، جنگیدی و یک لشکر، یاد علی و خیبر افتادند پائین نرو از مرکب، می‌لرزد عدو از تب، یاد علی و مرحب