Abbas, The Hope of the Tents - Seyed Majid banifateme

میون ظهر سرخ آسمونه کربلا دریاچهٔ خونه تموم بچه‌ها تشنه و بی‌تاب تو خیمه‌ها همه می‌گن آب عمو عمو مشکو از ما می‌گیره عمو عمو داداشم داره می‌میره امید خیمه‌ها عباس امید تشنه‌ها عباس عمود خیمه‌ها عباس پناه زینب عباس ذخیرهٔ حسین عباس از این غم‌ها خدای غیرت بی‌قراره نقش دستاش آتیش خشم ذوالفقاره امید تشنه‌ها عباس عمود خیمه‌ها رسیده لحظه‌لحظه‌های حساس به علقمه رسیده عباس ساقی تشنه‌لب کنار آبه تو فکر فرزند ربابه تو تشنه‌ای چرا آبو نخوردی تو تا ابد آبروی آبو بردی تو تشنه‌ای چرا آبو نخوردی تو تا تا ابد آبروی آب و بردی آبروی ادب، وای ساقیِ تشنه‌لب آب حیات ما، وای راه نجات ما با این کارت، برادر اوجت من که بی‌کس می‌شم، اگه به خیمه برنگردی امید تشنه‌ها، وای عمود خیمه‌ها امید تشنه‌ها خاک و شنا و خون همه درهم شده پشت حسین از غم تو خم شده آخ بگو چه رخ داده در این علقمه که آمده مادر ما فاطمه پیچیده بوی بانوی مدینه قرآن به سر شده سکینه رنگ رخ بنفشه ها پریده حسین فاطمه خمیده خدا خدا، این صدای عمومه خدا، خدا، کارمون دیگه تمومه یل دلاورم، وای امید لشگرم، وای آرزوی حرم، وای عموی دخترم دیدی زینب؟ درخشش نیزه‌ها رو وا کن خواهر گوشواره‌های بچه‌ها رو امید تشنه‌ها، وای وای امید تشنه‌ها، وای عمود خیمه‌ها