From the Sunset of Your Martyrdom - Amir kermanshahi

از غروب شهادت تو تازه روضه شروع میشه

وقتی اسمت میاد مادر روضه ها زیرو رو میشه

چه سرّیه حتی تو شب عاشورا به کوچه می‌رسیم عجیبه

حالم عوض میشه وقتی که می‌بینم شعر شفق رو، رو کتیبه

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید

گل تاب فشار در و دیوار ندارد

بر روی در خانه مولا بنویسید

یک زن به خدا طاقت مسمار ندارد

از غروب شهادت تو، تازه روضه شروع می‌شه

وقتی اسمت میاد مادر، روضه ها زیر و رو می‌شه

علمای بزرگ ما پای این روضه می‌مردن

بی‌وضو اسم زهرا رو روی منبر نمی‌بردن

حالم اصلاً خوب نیست جونمو می‌گیره آخرش این بیتِ موید

می‌گم و رد می‌شم معنی این بیتو بپرسید از یه بچه‌سید

می‌زد مرا مُغیره و یک تن به او نگفت

زن را کسی مقابل شوهر نمی‌زند

بیش از همه به حالت زینب دلم شکست

آخه مادر کسی مقابل دختر نمی‌زند

از غروب شهادت تو، تازه روضه شروع می‌شه

وقتی اسمت میاد مادر، روضه ها زیر و رو می‌شه

حال روضه عوض می‌شد، با گریزای ماه‌رخسار

باید اشکاشو می‌دیدی، وسط روضهٔ دیوار

اون حال و اون گریه، اون سوز و اون ناله، جایی دیگه پیدا نمی‌شه

صدای حاج فیروز هنوز تو گوشم هست، این روضه‌رو می‌خوند همیشه:

وای من و، وای من و، وای من

میخ در و سینهٔ زهرای من

وای من و وای من و وای من

میخ در و پهلوی زهرای من