میباره غربت از خاک اینجا نریمان پناهی

میباره غربت از خاک اینجا

خیلی عجیبه این دشت و صحرا

در بین مهمل دلشوره دارم

یک دم بیا و بنشین کنارم

اشکامو نگاه کن حالم روبراه نیست

از مادر شنیدم تو کوفه وفا نیست

واویلا حسینم واویلا حسینم

شد کاروان کرببلایی

میده مشامم بوی جدایی

میدونم این شهر رحمی ندارن

داغت رو روی قلبم میذارن

از اینجا حذر کن کوفه جای ما نیست

ترسیدم حسین جان تو کوفه حیا نیست

واویلا حسینم واویلا حسینم

خیره به گودال مونده نگاهم

بی تو برادر من بی پناهم

میدونم اینجا میشه قیامت

چند روز دیگه میرم اسارت

با لب تشنه میبرن سرت رو

با زنجیر میبندن دست خواهرت رو

واویلا حسینم واویلا حسینم