گریه میکنم برات گریه بلند سید مهدی حسینی

گریه میکنم برات گریه بلند

غم تو شعله کشید به جون من

هی میخواهی بلند شی نمیتونی

یار پر شکسته جوون من

پاشو خانم مثل شمع آب شدی آروم آروم

خواب میدیدم که باهام حرف زدی آروم آروم

درده خانم رو پیشونیت عرق سرده خانم

زخم پهلوت زندگیمو زیر و رو کرده خانم

ای وای به زندگی بدون فاطمه

ای وای هنوز خیلی جوونه فاطمه

گریه میکنم برات گریه حزین

چند دفعه جلو چشمام خوردی زمین

نمیذاشتم بری اون روز سیاه

کاش میدونستم عدو کرده کمین

پاشو خانم کسی نیست ببینه اشکاشو خانم

بین کوچه حسنت میگیره چشماشو خانم

آه عزیزم من چه جور رو لحدت خاک بریزم

با تو خاک شد این دل شکسته ریزه ریزم

ای وای به لحظه ها بدون فاطمه

ای وای به قامت کمون فاطمه

علی کو علی کو

و فقط در پی بابا چه غریبانه دویده

علی فاطمه گوید به حسن نور دو دیده

تو ای باغ امیدم تو ای صبح سپیدم

نگویی به پدر در وسط کوچه چه دیدم

بخوانیم از آن لحظه که دشمن همگی عهد گسستند

به شورا بنشستند در خانه شکستند

و دستان علی در وسط کوچه ببستند

بخوانیم کمی روضه از آن لحظه آخر

کنار تن آزرده مادر

حسن در تب و تاب است

و دل فضه کباب است

امان از دل زینب

اگر گریه نمودید دل سیر

بیایید رویم قبله دل ها

بزنیم بر سر و سینه

رویم علقمه تا روضه حساس بخوانیم

کم روضه عباس بخوانیم

چرا ...

چونکه فقط در همه عالم ابالفضل یکی بود و یکی هست

ای شمع سینه سوخته محفل علی

شد آب از فراق تو شمع دل علی

دستی که زد به روی تو تنها تو را نکشت

هم قاتل تو بوده و هم قاتل علی

بعد از هزار سال دل مهدی ات بسوخت

داغت چه کرده فاطمه جان با دل علی

روزی که داغ روی تو با خود برم به خاک

باغ بنفشه سر بزند از گل علی