I Wish My Home Were in Karbala - Javad moghadam

کاشکی خونه ام توی کربلا بود

توی قلبم یه برو بیا بود

یه دلم پای ضریح شیش گوش

یه دلم رو ایوون طلا بود

کاشکی خونه ام توی کربلا بود

زندگیم نذر محرما بود

پای تله زینبیه مردن

تنها حاجت من از خدا بود

به همین برکت به همین نفس ها

که تو روضه میاد و میره حسین

دل غرق به خون به هوای جنون

گاهی واسه حرم میگیره حسین

ای شهنشاه و دلبرم

شوق تو دارم در سرم

واسه همینه که میگم

اللهم ارزقنا حرم

کاشکی خونه ام توی کربلا بود

پاتوقم حرم نیمه شب ها بود

تو حریم خوشگل علمدار

بساط اشک و روضه به پا بود

کاشکی خونه ام توی کربلا بود

کفتر دلم همش هوا بود

دل میبرد از همه کفترها چون

کفتر بوم امام رضا بود

به هوای جنون به هوای حرم

به خدا که من محتاجم حسین

از توی زائرا لیست خوب یا بدا

نکنی یک وقت اخراجم حسین

به همین برکت به همین نفس ها

که تو روضه میاد و میره حسین

دل غرق به خون به هوای جنون

گاهی واسه حرم میگیره حسین

از عشق تو ای دلبرم

آواره و در به درم

تا کی آقا باید بگم

اللهم ارزقنا حرم

کاشکی خونه ام توی کربلا بود

زندگیم به که چه با صفا بود

شروع هر روز زندگیم با

یه سلامی به سوی آقا بود

کاشکی خونه ام توی کربلا بود

بهترین شب شب جمعه ها بود

کل آل عبا دور ضریح

شور و غوغای پایین پا بود

من بی سر و پا کجا اون جا کجا

میبینی که کارم توهمه

کی میشه ببینم با چشمای ترم

که پای شیش گوشه تلاطمه

به همین برکت به همین نفس ها

که تو روضه میاد و میره حسین

دل غرق به خون به هوای جنون

گاهی واسه حرم میگیره حسین

ای سالار و ای سرورم

یک عمریه که نوکرم

مردم از بس گفتم آقا

اللهم ارزقنا حرم