They Did Not Even Let Me Breathe - Amir kermanshahi

وقت نفس‌کشیدنم ندادن یکی دو تا نیستن که زیادن به جون خونهٔ علی افتادن مقتل می‌نویسه دوروبر مادرم شلوغه ان‌شاءالله که دروغه مقتل می‌نویسه دوروبر مادرم شلوغه ان‌شاءالله که دروغه محسنو که کشتن خیلی سخت می‌بینه دیگه چشماش بی‌فروغه ان‌شاءالله که دروغه کارزنونه شد فضه رو صدا کرد به علی نگفت مادرم حیا کرد میخ در چیکار با یه پا به ماه کرد کارزنونه شد فضه رو صدا کرد به علی نگفت مادرم حیا کرد میخ در چه کار با یه پابه‌ماه کرد وای از دل علی وای از دل علی وای از دل علی وقت نفس کشیدنم ندادن یکی دو تا نیستن که زیادن به جون خونهٔ علی افتادن وقت نفس کشیدنم ندادن یکی دو تا نیستن که زیادن به جون خونهٔ علی افتادن به جون خونهٔ منه، یه علی افتادن مقتل می‌نویسه دوروبر مادرم شلوغه، ان‌شاءالله که دروغه مقتل می‌نویسه دوروبر مادرم شلوغه، ان‌شاءالله که دروغه محسنو که کشتن خیلی تار می‌بینه دیگه چشماش بی‌فروغه، ان‌شاءالله که دروغه تازیونه شد فضه رو صدا کرد به علی نگفت مادرم حیا کرد میخ در چیکار با یه پا به ماه کرد وای از دل علی با دست پُر به خونه تا رسیدند خونه رو با اهلش آتیش کشیدند فاطمه می‌سوخت، اونا می‌خندیدند مقتل می‌نویسه ساقه‌های یاسو بد شکستند، ان‌شاءالله که دروغه مقتل می‌نویسه ساقه‌های یاسو بد شکستند، ان‌شاءالله که دروغه با اینکه می‌دیدند زهرا پشت در بود، درو با لگد شکستند، ان‌شاءالله که دروغه آه کشید علی، روز من سیاه شد دست رو دست می‌زد، محسنم فدا شد