The Moon Has Risen in Mid-Ramadan - Seyed reza narimani

نیمه‌ی ماه رمضونه ماه، سر زد دامن فاطمه

شب بابا شدنه علی، بَرِکَت داره برا همه

غصه داری اگه تو دلت بیا

غم و از دلت سریع بیرون کن

یا اگه که درد داری بی دوا

درِ این خونه بیا درمون کن

نمی‌ دونم که تو حاجتت چیه، زودی بیا

خودتو سرِ سفره‌ی امام حسن مهمون کن

سفره انداخته وسعتش قد عالم

همه از شاه و گدا افطاری مهمونن

شب عشق و عاشقی برا حسن چی‌هاست

این جوری سرود دسته جمعی می‌خونن

عشق من، حسن ابن علی ابن ابی‌طالبه

جالبه

عشق تو، حسن ابن علی ابن ابی‌طالبه

جالبه

عشق ما، حسن ابن علی ابن ابی‌طالبه

مولانا حسن حسن حسن مولا

آخه کی به غیر از این آقا، همه جا پی گدا رفته

قربون کسی که قربونه، مهربون آقای ما رفته

اصلاً انتخاب شده واسه کَرَم، اخمو وا کن

لبتو خندون کن

منتم می‌ کشی از مرد بکش

زیر دِینش خودتو مدیون کن

نمی‌دونم تو سرت چی می‌گذره؟ جا نمونی

خودتو سر سفره‌ی امام حسن مهمون کن

دعوتی نیست مهمونیه، کریمانش

اگرم دیر برسی رزق تو محفوظه

هر کی گریه کرد براش، خندونه تو محشر

هر کی شادی کرده واسش، مگه می سوزه

یا حسن، شروع شد سال ما به که عجب سالیه، عالیه

با حسن، رفیق باشی خودش عین خوش اقبالیه، عالیه

یا حسن، فقط یه چیز که جای ما بقیع خالیه

عشق من، حسن ابن علی ابن ابی‌طالبه

جالبه

عشق تو، حسن ابن علی ابن ابی‌طالبه

جالبه

عشق ما، حسن ابن علی ابن ابی‌طالبه

مولانا حسن حسن حسن مولا

قد کل دنیا جاداره، سفره‌ی جود امام حسن

کرم و کرامتی نبود، که کریم بوده امام حسن

دل و به دریای کرامتت بزن و، کرمت را شبیه بارون کن

اقتدا کن تو کرامت به حسن، خودتو شبیه آقامون کن

توی زندگیت واسه امام حسن نوکری کن

همه را سر سفره‌ی امام حسن مهمون کن

یار مظلوما غم‌خوار یتیما باش

اگه دنباله روئه راه حسن هستی

اگه از غصه‌ی همسایه نخوابیدی

می‌ تونی بگی خاطرخواه حسن هستی

عمریه که ما مدعیه نوکریه این دریم، یا کریم

پس بیا، به ما باد بده که از حق یتیم نگذریم، یا کریم

باز می‌گیم در خونه‌ی اولاد علی نوکریم