The Gaze of Aba Abdillah - Vahid shokri

نگاه ابی‌عبدالله پناه دل بیچاره است کجا مثل حابس می‌شن برا کسی که آواره است به ضریح گره می‌زنم همه‌ساله رو سرِ ذوقم می‌گیرم اگه همه‌گاهی رو همه‌گاهی رو همین ساعت همین لحظه الآن باید حرم بودم همین ساعت همین لحظه الآن باید حرم بودم اگه دنیا به کامم بود الآن شاید حرم بودم منو می‌بری حرم یا نه؟ منو می‌بری حرم یا نه؟ منو می‌بری حرم یا نه؟ نگاه ابی‌عبدالله نگاهمو عوض کرد آقا مرا بطلب هوای دل را داشته باش مرا هم راه بنداز دیگه خسته‌ام از همه غیر تو پره کاسهٔ صبرم، امام حسین کرمت امان‌رسون بهم شب اول قبرم، امام حسین همون ساعت، همون لحظه اگه می‌شه کنارم باش تو تنهایی، تو گرمای شب سرد مزارم باش منو می‌خری یا نه؟ منو می‌خری یا نه؟ منو می‌بری حرم یا نه؟ نگاه ابی‌عبدالله می‌گن که نگران بوده نگاه ابی‌عبدالله می‌گن که نگران بوده عبایی که رو دوشش بود تو دستای سنان بوده نه عمامه، نه یه پیروهن دیگه نایی نداره امام حسین نه عمامه و نه پیراهن دیگه نایی نداره ارباب واسه دست و پا زدنش اصلاً دیگه جایی نداره ارباب همون ساعت، همون لحظه یکی نیزه به پهلو زد همون ساعت، همون لحظه یکی نیزه به پهلو زد خدا لعنت کنه شمر رو که روی سینه زانو زد