قبر خاکیِ تو چراغیه که تو دل روشنه

واسه شیعه‌ها بقیعت بهترین مأمنه

روضه‌خونِت خودِ خدا می‌شه، زائرِت جبرئیل

مادر تو میاد و همیشه سر بهت میزنه

توی صحنِ دو گلِ شقایق

بهترین لحظه و دقایق

پای ایوون‌طلای صادق

وا غریبا امامِ صادق

بوی آتیش و دود که باز هم از مدینه می‌آد

چشمای من برای این غصه‌اش که نَم‌نَم می‌خواد

باز درِ خونه‌ای تو آتیشِ کینه می‌سوزه و

کاشکی می‌شد بباره ابرا، کاشکی بارون بیاد

غصه‌اش دل زده جوونه

شعله از در کشید زبونه

بردن آقا رو از تو خونه

وا غریبا امامِ صادق

جعفر بن محمدِ صادق تو این کوچه‌ها

می‌برن پیشِ چشمِ اهلِ حرم بدونِ عبا

سینه‌اش گِله، نفس‌نفس می‌زنه با این سن و سال

می‌دوونن آقای ما رو پیاده و بی‌عصا

بردن آقا رو تو دلِ شب

دست‌بسته به پشتِ مرکب

گریه می‌باره واسه زینب

بانی روضه های همیشگی کرببلا

روضه میخونی از سر رفته ی روی نیزه ها

یاد طفل ربابی و یاد بی کسی حسین

یاد طفل سه ساله ای که عمو رو میزد صدا

روضه ی تو غم حسینه

نوحه ی تو دم حسینه

غصه هات ماتم حسینه

بردن آقا رو تو دلِ شب

دست‌بسته به پشتِ مرکب

گریه می‌باره واسه زینب

واغریبا امام صادق ...

قبر خاکیِ تو چراغیه که تو دل روشنه واسه شیعه‌ها بقیعت بهترین مأمنه روضه‌خونِت خودِ خدا، می‌شه زائرِت جبرئیل مادرِ تو می‌آد و اشکِ پروبال می‌زنه توی صحنِ دو گلِ شقایق بهترین لحظه و دَم، دقایق پای ایوون‌طلای صادق توی صحنِ دو گلِ شقایق بهترین لحظه و دَم، دقایق پای ایوون‌طلای صادق وا غریبا امامِ صادق، وا غریبا وا غریبا امامِ صادق بوی آتیش و دود که باز هم از مدینه می‌آد چشمای من برای این غصه‌اش که نَم‌نَم می‌خواد باز درِ خونه‌ای تو آتیشِ کینه می‌سوزه و کاشکی می‌شد بباره ابرا، کاشکی بارون بیاد غصه‌اش دل زده جوونه شعله از در کشید زبونه بردن آقا رو از تو خونه (×۲) وا غریبا امامِ صادق وا غریبا امامِ صادق جعفر بن محمدِ صادق تو این کوچه‌ها می‌برن پیشِ چشمِ اهلِ حرم بدونِ عبا سینه‌اش گِله، نفس‌نفس می‌زنه با این سن و سال می‌دوونن آقای ما رو پیاده و بی‌عصا بردن آقا رو تو دلِ شب (×۲) دست‌بسته به پشتِ مرکب گریه می‌باره واسه زینب بردن آقا رو تو دلِ... دل شب دست‌بسته به پشت مرکب

Sign in to comment

Be the first to comment.

Your comment appears here once approved.