Separation from the Shrine - Amir borumand

فراق حرم تنها داغیه که رو قلب بی‌تاب نوکر می‌مونه غم دوری از روضه و هیئت و فقط سرباز رو برجک می‌دونه لحظه‌به‌لحظه یاد کربلا لحظه‌به‌لحظه یاد روضه‌ها همش به فکر یک مرخصی که باز بیاد میون هیئت‌ها هوامونو داشته باش آقا آخه ارباب ما به نوکراش می‌نازه حسین‌حسین ما پر پروازه کربلا که دلخوشی ماهاست تمام آرزوی یک سربازه حسین‌جان، آقا حسین‌جان، آقا حسین‌جان، آقا پا می‌چسبونه تا بیاد روضه باز برای همه می‌ذاره احترام چقدر روی برجک به سمت حرم می‌ذاره دست رو سینه واسه سلام خودش می‌خونه روضه روز و شب به یاد صحن حضرت ادب غم تموم دنیا رو دلش دلت می‌سوزه از شب تا سحر تو تب به یاد شاه تشنه‌لب صدای گریه‌کن‌هاتو می‌شناسی تو روی دل‌شکسته حساسی به عالمی نمی‌دمت ارباب به مولا عاشقتم من حضرت عباسی عاشقتم من حضرت عباسی حسین جان آقا حسین جان آقا پا می‌چسبونه تا بیاد روضه برای همه می‌ذاره احترام چقدر روی برجک به سمت حرم می‌ذاره دست رو سینه واسه سلام السلام علیک یا اباعبدالله السلام علیک یا اباعبدالله پا می‌چسبونه تا بیاد روضه برای همه می‌ذاره احترام چقدر روی برجک به سمت حرم می‌ذاره دست رو سینه واسه سلام خودش می‌خونه روز و روز و شب به یاد صنم حضرت ادب غم تموم دنیا رو دلش می‌سوزه از شب تا سحر توو تب به یاد شاه تشنه‌لب یعنی صدای گریه‌کن‌هاتو می‌شناسی تو روی دل‌شکسته حساسیت داری به عالمی نمی‌دم اربابم بابا عاشقتم من حضرت عباسی حسین جان، آقا