We Have Arrived in Karbala - Javad moghadam

نیمه‌جونم، الهی دنیا به دلم نزنه زخم تازه باد صحرا رو نمی‌بخشم سمت خیمه بره بی‌اجازه نیمه‌جونم، الهی دنیا به دلم نزنه زخم تازه باد صحرا رو نمی‌بخشم سمت خیمه بره بی‌اجازه سمت خیمه بره بی‌اجازه چشم تو گریون نکنن منو پریشون نکنن بی‌سروسامون نکنن، ای وای خیمه رو حیرون نکنن محتاج بارون نکنن ربابو دل‌خون نکنن، ای وای چشم تو گریون نکنن منو پریشون نکنن بی‌سروسامون نکنن، ای وای خیمه رو حیرون نکنن محتاج بارون نکنن ربابو دل‌خون نکنن، ای وای می‌خونم غرق دعا سبحان‌الله رسیدیم کرب‌وبلا می‌خونم غرق دعا سبحان‌الله رسیدیم کرب‌وبلا سلامٌ علی الغریب یا اباعبدالله سلامٌ علی الحبیب یا اباعبدالله سلامٌ علی الغریب یا اباعبدالله سلامٌ علی الحبیب یا اباعبدالله سلامٌ علی الغریب یا اباعبدالله سلامٌ علی الحبیب سلامٌ علی الغریب یا اباعبدالله سلامٌ علی الحبیب سلامٌ علی الغریب یا اباعبدالله سلامٌ علی الحبیب خواهرت بی‌طاقت می‌شه تو نگاهت اگه غم ببینه خاک صحرا رو نمی‌بخشم به محاسنت اگه بشینه خواهرت بی‌طاقت می‌شه تو نگاهت اگه غم ببینه خاک صحرا رو نمی‌بخشم به محاسنت اگه بشینه خاک صحرا رو نمی‌بخشم به محاسنت اگه [نامفهوم] منّت دریا نکشید صورت رو خاک‌ها نکشید تو قتلگاه پا نکشی ای وای من سنگ به ابروت نخوره دست به گیسوت نخوره نیزه به پهلوت نخوره ای وای من منت دریا نکشی صورت رو خاک‌ها نکشی تو قتلگاه پا نکشی ای وای من سنگ به ابروت نخوره دست به گیسوت نخوره نیزه به پهلوت نخوره ای وای من و شمر جالس علی نعوذ بالله سر از تنت میشه جدا نعوذ بالله و شمر جالس علی نعوذ بالله سر از تنت میشه جدا به خونم غرقه دعا سبحان‌الله رسیدیم کرب‌وبلا سبحان‌الله سلام علی الغریب یا اباعبدالله سلام علی الحبیب یا اباعبدالله سلام علی الغریب یا اباعبدالله سلام منت دریا پا نکشید فَمَزَّقُوهُ بِأَسْیَافِهِمْ اومد صدا زد: «مَنْ أَنَا؟ أَنَا ابْنُ الْمُصْطَفَى» صورت رو خاک‌ها نکشید اومد بدن آقامونو برگردوند دیگه تو قتلگاه پا نکشید ای وای من سنگ به ابروت نخوره مشت به گیسوت نخوره آه جلو مادرش فاطمه، نیزه به پهلوت نخوره ای وای وَ الشِّمْرُ جَالِسٌ عَلَى… نعوذ بالله سر از تنت می‌شه جدا نعوذ بالله وَ الشِّمْرُ جَالِسٌ عَلَى… نعوذ بالله آی سلامٌ علی الغریب یا اباعبدالله سلامٌ علی الحبیب یا اباعبدالله سلامٌ علی… یا اباعبدالله