In the Prostration of Blood - Amir kermanshahi

در سجدهٔ خون، اقامه داری نه جامه، و نه عمامه داری در سجدهٔ خون، اقامه داری نه جامه، و نه عمامه داری اما توی این دنیای فانی تنها تویی که ادامه داری اما توی این دنیای فانی تنها تویی که ادامه داری منم فانی، تویی باقی که سرمستیه عشاق همه تشنه لبت هستیم، الا یا ایها الساقی هیچ‌کسی نمی‌مونه، الا حسین کل من علیها فان، و یبقیٰ حسین این ذکریه که ملک نداره این نوریه که فلک نداره این ذکریه که ملک نداره این نوریه که فلک نداره نمک نداره دستِ کسی تو دنیا به‌قدرِ دستای حسین نمک نداره هم از دستت نمک خوردم هم از عشقت صفا بردم ولی غیر از بدی، آقا برات چیزی نیاوردم باوفا کی می‌شه؟ تنها حسین كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ و یبقیٰ حسین هیچ‌کسی نمی‌مونه الّا حسین سلسله‌ی وفا، اباالفضل کوه ادب و حیا، اباالفضل با نامِ حسین شفا می‌گیریم با نام تو کربلا، اباالفضل کربلا، کربلا روی دوشم علم دارم توی قلبم حرم دارم درسته خالیه دستم تو رو دارم، چی کم دارم؟ مثل تو نگفت هیچ‌کس مولا حسین كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ و يَبْقَىٰ حسین هیچ‌کسی نمی‌مونه إلّا حسین هیچ‌کسی نمی‌مونه إلّا حسین كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ