I Am Leaving This Land - Mohamadhosein hadadian

دارم می‌رم از این دیار

سخت می‌گیره روزگار به تو ناحق

تو زودتر از همه به من میشی ملحق

شراره می‌زنه دلت یک قلافه قاتلت با مصیبت

باید خون گریه کرد با این همه غربت

وصیّت‌ها‌مو زیر پا می‌ذارند

این‌ها چشم دیدن ما رو ندارند

برا سوزوندن خونت به قدِ

تموم خونه‌ها هیزم می‌آرند

آه می‌زنن، زن و پا به ماه می‌زنن

ای همه سپاه علی، تو رو یه سپاه می‌زنن

وای، وای زهرا

این لحظه‌های آخری

غصّه‌های بیشتری داره سینه‌ام

از الان روز عاشورا رو می‌بینم

تموم می‌شه یه امشبم حرف دارم با زینبم

که ای جانم، برا تو و حسینم نگرانم

گلوش از هم که وا میشه با نیزه

برات سخته و چشمات و می‌بندی

من و حس می‌کنی اونجا کنارت

صدام که می‌زنی از رو بلندی

سر می‌زنن، مغرب تا سحر می‌زنن

حسین رو با نیزه ولی تو رو با سپر می‌زنن

یه سر بزن به دخترت سرگذشت مادرت شده تکرار

غروب روز عاشورا شدم بیدار

دیدم صدای داد می‌آد، خواهرم کمک می‌خواد

زیر مرکب منو بیرون کشید از شعله‌ها زینب

دیدم خولی سراسیمه سر آورد

شنیدم ساربان انگشترو برد

تموم شد نبش قبر علی اصغر

نشد راضی اومد گهواره رو برد

آه زدنم تو همه‌ی راه زدنم

ماه روی نیزه ببین، که من و یک ماه زدنم

بی تو دق کردم و

پنهون کردم پهلو دردم و