The Imam of Our Age is Mourning Tonight - Hosein taheri

امام عصر ما امشب عزادار است برپایی این روضه واجب‌ترین کار است پیراهن و شال عزا مولا به تن دارد امشب تمام اشک‌ها او عزادار است بی‌جرم و تقصیری به زندان شد امام ما یوسف به زندانی‌شدن آیا سزاوار است زندان برای عاشقان خلوت‌گه خوبی‌ست هر روز، روزِ هر شبش دیدار دلدار است ای کاش قدری معتمد شرم و حیا می‌کرد اصلاً که گفته او ز آقا دست بردارد با زهر کاری عاقبت زهر خودش را ریخت این روضهٔ زهر و جگر الحق که دشوار است از ترس رسوایی خود از این جنایت‌ها در هرکجا پشت سرش گفتند بیمار است مردی که هر شب تا سحر غرق عبادت بود این چند روزه تا سحر از درد بیدار است رنگش دگرگون می‌شود هر بار از دردش پهلو به پهلو می‌کند هرچند ناچار است در این دم آخر شنیدم کعبه‌ام می‌گفت بیچاره من که قسمتم هجران از یار است در سامرا بوی مدینه می‌رسد انگار آقا به یاد محسن و خون به دیوار است در بستَرَش هر شب سؤال از مادرش می‌کرد مادر چرا پس بسترت این‌قدر گل‌دار است؟ در جست‌وجوی علت آن سینهٔ مجروح حالا شده خیره به در، در فکر مسمار است می‌خواست تا یک جرعهٔ آبی بنوشد که افتاد از دستش قدح، از بس که تب‌دار است اینجا پسر سیراب کرد آخر امامش را در کربلا شرمندگی سهم عالم داد سرمنشأ هر روضه‌ای، از روضهٔ زهراست گرچه مصیبت در دل تاریخ بسیار است