گلی که نور صورتش به ماه آسمون غالبه - محمدرضا طاهری

گلی که نور صورتش به ماه آسمون غالبه

علی بن حسین بن علی بن ابیطالبه

جانم؛ لبخند اربابو ببین

جانم؛ خورشیده مهمون زمین

جانم؛ اومده زین‌العابدین

شور دلها، روی لبها

یا مولانا یا مولانا

بهترین دم، تُو این شبها

مولانا علی بن حسین

شبِ سومِ عیدِ ماهِ شعبانه شبه حاجته

شبی که خونه‌ی حسین پر از شادی پر از برکته

جانم؛ اومده نور عالمین

جانم؛ نور چشمای والدین

جانم؛ دومین علیِ حسین

دلهامون شاد، از غم آزاد

آره اومد، زین‌العباد

اگه می‌خوای ببینی خونه‌ی حسینو آماده‌شو

می‌بوسن همۀ فرشته‌ها دستای نوزادِشو

جانم؛ ولوله شد پاشو بیا

جانم؛ اونجا می‌خونن خیلیا

جانم؛ به داماد ایرانیا

ای درّ ناب، ما رو دریاب

نوکر میگه، جانم ارباب

میگم حیدرو هی در میزنم، تا درو روم واکنی

میخوام برای من، زیارت نجف رو امضا کنی

حیدر؛ قربون صحن باصفات

حیدر؛ آخر می‌میرم برات

حیدر؛ جونم به ایوون طلات

ذکر قرآن، ذکر کوثر

جانم حیدر، جانم حیدر

با هم می‌گیم، با پیغمبر