کاش مادر هم زیارتگاه داشت - مهدی رسولی

هر چقدر این خاک باران‌خورده و تر می‌شود بیشتر از پیش‌تر جانش معطر می‌شود هر چقدر این خاک باران‌خورده و تر می‌شود بیشتر از پیش‌تر جانش معطر می‌شود این حریم آسمانی گنبدش فیروزه‌ای‌ست روز و شب مفروش با بال کبوتر می‌شود روز و شب مفروش با بال کبوتر می‌شود هر رواقش آینه‌درآینه نور است و نور صحن در صحنش صلاة ظهر محشر می‌شود دل تمنا می‌کند باب‌الکرم را عاقبت وامام مجتبی اینجا میسر می‌شود قال باقر، قال صادق می‌نشیند بر زبان قال باقر، قال صادق [جمعیت: می‌نشیند بر زبان] دورتادور حرم یک روز منبر می‌شود دورتادور حرم یک روز [جمعیت: منبر می‌شود] کربلا هم می‌رسد کربلا هم می‌رسد کربلا هم می‌رسد اینجا لبِ کربلا هم می‌رسد اینجا را بی‌تاب‌تر کند کربلا هم می‌رسد اینجا را بی‌تاب‌تر کند طرح سقاخانه‌ها روزی مقدر می‌شود روضه‌خوان اینجا نشسته روضه‌خوان اینجا نشسته روضه‌خوانی می‌کند در دلم تازه غم و اندوه مادر می‌شود کاش خلوت بر دل من راه داشت کاش مادر هم زیارتگاه داشت کاش خلوت بر دل من راه داشت کاش مادر هم زیارتگاه داشت کاش خلوت بر دل من راه داشت کاش خلوت بر دل من راه داشت کاش مادر هم زیارتگاه داشت بهارِ با تو بودن چه بهاری بهارِ با تو بودن چه بهاری تو بین ما نباشی چه بهاری تو بین ما نباشی چه بهاری بهار با تو بودن چه بهاری بهار با تو بودن چه بهاری کاش قلبت بر دل من راه داشت کاش مادر هم زیارتگاه داشت