نماهنگ نفس آخر - سید محمدرضا نوشه ور

أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيمِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا عجیبه اینکه یه مردی که غرق خون روی خاکه وقتی تو آتیش و دوده تو اون نفس‌های آخر دعا کنه برا نوکر ببین حسین کی بوده عجیبه اینکه یه مردی که افتاده تن پاکش تو خاک و خون ته گودال سرش رو نیزه دشمن یه آیه‌ای رو بخونه که خواهرش بره از حال از رو نیزه‌ها صدا میومد تو اوج سکوت نیمه‌شبا أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَهْفِ كَانُوا مِنْ آيَاتِنَا عَجَبًا عجبا لله به چه صوت عجیبی عجبا لله که نمونده شکیبی عجباً بالله تو حسین غریبی عجباً بالله شمر روی سینه عجباً بالله کاش رقیه نبینه عجباً بالله آسمون رو زمینه عجباً بالله یا اباعبدالله عجباً بالله یا اباعبدالله عجباً بالله یا اباعبدالله عجباً بالله عجباً بالله ناله‌نالهٔ خواهر عجباً بالله گریه‌گریهٔ دختر عجباً بالله تن برهنه و بی‌سر عجباً بالله یا اباعبدالله عجباً بالله یا اباعبدالله عجباً بالله یا اباعبدالله عجباً بالله یا اباعبدالله آیا گمان کردی اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند؟ عجباً بالله