نماهنگ صورت کبود - مرتضی خادمی

هنوز تو فکرم

آتیش و دوده

رو ازم گرفتی فهمیدم صورتت کبوده

عزیزم آخه

سنی نداری

حرف رفتنو نزن دیگه آخه برات زوده

زینب هنوز سنی واسه ادارهٔ خونه نداره

اگه نباشی جان من موی حسین شونه نداره

گرمی دل خونهٔ حیدر به آتیش توو تنوره

روشنی دلم منور همین خونه به نوره

می‌زنی سو سو

کمکت می‌کنه فضه تا بشی پهلو به پهلو

پشت علی رو

آخرش با یه لگد زمین زدن پشت علی رو

فاطمه جانم

آه فاطمه جانم

غصه‌هام که بی‌حسابه

من بخوام بنویسمش حداقل صد تا کتابه

جواب نمی‌دن سلام من رو

فاطمه تنها تو می‌فهمی چقدر دلم کبابه

شکست بالت

آخرش علی رو می‌کشه عزیزم روز و حالت

کابوس یادش

از در و دیوار خونهٔ خودم بدم می‌آیدش

آه فاطمه جانم