نماهنگ به سمت دریا - محمود کریمی

به سمت دریا، تو می‎‌کشونیم دارم میام، نه، تو می‌رسونیم میون خیمه‌ت، تو می‌نشونیم بی‌اراده، میزنم دلو به جاده میبینم عاشق‌تر از من، چه زیاده چه زیاده مثل آتیشه، قلب عالم از حرارت، زیرو رو میشه می‌سوزونه این قیامت، ظلم و از ریشه این همه مهمون،سر به صحراها گذاشتن بی‌سر و سامون لیلی‌عالم تویی با این همه مجنون این همه مجنون به سمت دریا، تو می‎‌کشونیم دارم میام، نه، تو می‌رسونیم میون خیمه‌ت، تو می‌نشونیم مظلوم... حسین، غریب... حسین، عریان... حسین، عطشان... حسین لبیک... حسین، لبیک... حسین، لبیک... حسین، لبیک... حسین سرفرازه، کربلا مهمون‌نوازه خاک اینجا برا ماها، جانمازه جانمازه کوله‌بار من، پره قلب آدمای هم‌دیار من همه سمت تو، دارن میان کنار من اول عشقه، تو مسیر عاشقی هر مرحله عشقه روی قلب و چشم و پاهام، تاول عشقه تاول عشقه منم که خاکم، تو آسمونی یه ذره‌ام من، تو کهکشونی تو بی‌کرونی، تو مهربونی مظلوم... حسین، غریب... حسین، آقا... حسین، تشنه... حسین لبیک... حسین، لبیک... حسین، لبیک... حسین، لبیک... حسین سرزمین مادری من همینه کربلات همیشه انگار، اربعینه اربعینه از خدا میخوام، حالا که منم میون این عزادارم سمت راه دیگه‌ای راهی نشه پاهام از خدا میخوام، تا نفس دارم نگیره اشکو از چشمام مثل اصحابش ازم راضی بشه آقام پر از گناهم، تو میپوشونی کجا برم من، تویی نشونی نگفته‌هامو، خودت میدونی مظلوم... حسین، مظلوم... حسین، عزیز... حسین، آقا... حسین عزیز... حسین، غریب... حسین، تشنه... حسین، زخمی... حسین