نماهنگ ایران حرم است - محمدحسین پویانفر و علی اکبر حائری

خسته‌ام ولی افسرده نه تو کنارِ منی وقتی بهت تکیه می‌کنم خودش یه آرامشه زردم ولی پژمرده نه مثل پاییزی که زمستونو می‌گذرونه می‌خواد بهاری بشه با تو روزو شروع می‌کنم تو دلم آرزو می‌کنم که دوباره پاشم مهربونی شنیدم ازت دوست دارم تا همیشه فقط بغلِ تو باشم وقتی که درِ خونه‌ت همیشه بازه به روم درِ ناامیدی رو باید ببندم آقا قول می‌دم اگه از دستِ تو شفا بگیرم توی آینه از تهِ دلم بخندم آقا خوابِ شیرینم خادم‌شدنه مادرم تو حرمت موهامو شونه می‌زنه دیگه داروم چاییِ صحنِ امام‌حسنه نقاره‌خونه با قلبم می‌خونه نقاره‌خونه با قلبم می‌خونه سلطان امام رضای منه سلطان امام رضای منه سلطان امام رضای منه سلطان امام رضای منه حرمت بزرگه اون‌قدری که هر شهری یه صحنه سفرهٔ مهربونیت همه‌جا تو هر خونه پهنه ایران حرمه، اینجا مشهده دارم چی می‌بینم پنجره فولاد پیشم اومده خواب شیرینم خادم شدنه مادرم تو حرمت موهامو شونه می‌زنه دیگه داروم چای صحن امام حسنه نقاره‌خونه با قلبم می‌خونه نقاره‌خونه با قلبم می‌خونه سلطان امام رضای منه سلطان امام رضای منه سلطان امام رضای منه سلطان امام رضای منه