نماهنگ انا لله - محمدحسین حدادیان

با فاطمه شُدَن هم‌ناله مادرها وَیْلٌ عَلَى الحُسَیْن مَنْحُورٌ فی الوَرَى دار و ندار من غارت شدی چرا؟ دار و ندار من غارت شدی چرا؟ هِلْتِ مَواساتِل تو گفتن أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِی إِلَىٰ رَبِّكِ زیر نیزه‌ها گفتی ای خدای من لبیک یا ثارالله یا ثارالله رو لب‌ها بگو إنا لله داره خون می‌ریزه از لابلای زرهش آب و ریخت روی زمین، یه قطره‌ش‌ هم نداد بهش شرمنده‌ی العطشِ آب فراته پلک‌های نیمه‌باز تو باب نجاته الهی شیعتی محبی رو لباته سوختی، آه کشید هلال حیف شد، دیر رسید هلال حیف شد، دیر رسید هلال غریب بود، غریب بود نحوه سر بریدنش عجیب بود شبیه زهرا پهلو شکسته شبیه حیدر شیب‌الخضیب بود بلا بود، روضه‌ی فاطمیه باز به‌پا بود آتیش زدن وقتی خیمه‌ها رو زین‌العابدین تو خیمه‌ها بود روضه پر از آهه، با گریه همراهِ عرضِ مصیبتم همین جملهٔ کوتاه که چیکار دارن تو قتلگاه سنایِ جراح؟ روضهٔ پُر از آه، آه حسین، حسین حسین، حسین میگه ام‌المصائب، اسارت به من آموخت باید پایِ هدف موند، باید پایِ غمش سوخت امان امان از دلِ زینب وقتی که می‌رسه مدینه از این به بعد پیرهنِ خونی تو بغلِ ام‌البنینه یا ولدی، شنیدم رو خاک‌ها دست و پا زدی یا ولدی، قافله اومد و تو نیومدی وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا بیا ای منتقمِ خونِ گلو بیا ای منتقمِ خونِ گلو