نماهنگ اقرار - حسن عطایی

واست بمیره نوکرت واست بمیره کی می‌شه اون ضریح‌تو بغل بگیره از وقتی فهمیدم که تشنگی کشیدی آب خوش از گلوی من پایین نمیره به غروب کربلا قسم به خودِ خودِ خدا قسم تو رو دوست دارم، حسین به شبای جمعهٔ حرم به دعای خیر مادرم تو رو دوست دارم، حسین حسین هیچ‌کی مث تو تو دلِ من جا نمیشه هیچ‌جا واسم شبیه کربلا نمیشه هر چی از آقایی بگم کم گفتم، آقا هیشکی مثل تو این‌همه آقا نمیشه هیشکی مثل تو توی روضه‌ت قد کشیدم و پشت دسته‌هات دویدم و تو رو دوست دارم حسین به دقیقه‌های آخرت به حسین حسینِ خواهرت تو رو دوست دارم حسین تو رو دوست دارم حسین تو رو دوست دارم حسین ارباب الهی نوکرت دورت بگرده روزی بیاد کرب‌وبلا و برنگرده من واسه تو باید بمیرم آخه آقا هیشکی مثل تو واسه من تب نکرده آرزومه با دعای تو بمیرم تو کربلای تو تو رو دوست دارم حسین ببرن جنازه‌مو حرم دیگه برنگرده پیکرم تو رو دوست دارم حسین بموقع تشییع جنازه به پیرهن مشکیم می‌نازم تو خونهٔ قبرم یاحسین یه ضریح شش‌گوشه می‌سازم خاکم نکنید بذارید اربابم برسه اونی که واسم همه‌کسه خاکم نکنید دلم فقط آقامه می‌خواد امام رضا قول داده بیاد تو رو دوست دارم حسین