نشسته عمه بغضی تو گلوت - سیدرضا نریمانی

نشسته عمه بغضی تو گلوت مگه من مُردم تنها شه عموت مثل قاسم بود این آرزوم برم میدون کاش می‌مردم نمی‌دیدم نیزه‌دارو که می‌رسه از گودال نمی‌دیدم جلو چشمام بدنش می‌شه پامال غرق در خون روی خاک‌ها صد دفعه رفت از حال میون گودال تو ازدحامی شدی اسیر یه مشت حرامی جلوی چشمات آب و زمین ریخت همون که فهمید تو تشنه‌کامی همون که فهمید تو تشنه‌کامی ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین ای حسین نشون می‌دم مرد میمونمو می‌ریزم پای عشقت خونمو منم تو راهت می‌دم جونمو عموجونم، عموجونم کاش می‌مردم نمی‌دیدم ناانجیبی نیزه تو پهلوت کرده نمی‌دیدم شمر و وقتی پنجه‌شو تو موت کرده نمی‌دیدم جلو چشمام یکی زیر و روت کرده عمو بمیرم که نیمه‌جونی رو خاک صحرا غرق به خونی سرم بشه کاش فدا سرت تا یه ذره بیشتر زنده بمونی کاش می‌مردم نمی‌دیدم ته گودال رو تنت پا می‌ذارن نمی‌دیدم پیرهنت رو غارت شد از تنت درمی‌آرن یکی دیدم عمامه‌ات رو از سرت برمی‌دارن صلی الله علیک یا عطشان مقتل می‌گه افتادی آقا جون مقتل می‌گه از ما درخواستی آقا بردن پیرهنت رو راستی آقا بردن پیرهنت رو راستی ای حسین