میون شور و احساس با چشمای پر الماس - محمود کریمی

میون شور و احساس با چشمای پُر الماس می‌خونم تا قیامت: أنا مجنونُ العبّاس کسی‌ که یاری مثل تو داره، بیاره بیاره بیاره بیاره یه سر زلفتو تموم عالم نداره نداره نداره نداره من، مست گل یاسم، سراپا احساسم دیوونه‌ام دیوونه‌ام، دیوونه‌ی عبّاسم خدا یکی، حسین یکی، اباالفضل یکی عجب از چشم مستت! عجب از تیغ و دستت! خدا می‌گه همیشه، بنازم ناز شستت به سلاطین، تویی شاه، تویی تو غیرت‌الله تو که با دیدن تو، میگه زینب: ماشاالله هر کسی هر حرفی دلش می‌خواد بزنه بزنه بزنه بزنه جواب اون عاقلای بی‌دل با منه با منه با منه با منه من، خنده به لب دارم، عاشقیه کارم فدایی‌ام فدایی‌ام، فدای علمدارم خدا یکی، حسین یکی، اباالفضل یکی عجب از طرّه‌ی موت! عجب از دام گیسوت! عجب از تیغ ابروت! عجب از زور بازوت! برام عشقت نمازه، با تو دل بی‌نیازه من کی‌ام وقت محشر به تو زهرا می‌نازه بذا دلم رو دلبر خوبا ببَره ببره ببره ببره اگه هزارسال بی‌تو بمونم، ضرره ضرره ضرره ضرره منی که دل رو دست تو دادم همیشه همیشه همیشه همیشه بی‌ابوفاضل، زندگی‌کردن نمی‌شه نمی‌شه نمی‌شه نمی‌شه اون، خدایی یه مهتابه، دلی داره بی‌تابه دلداده‌ی خواهرش و اربابه