منصور ارضیبخشها
۰:۰۰–۴۴:۲۸متن مناجات شب هفتم ماه رمضان
گنج مخزون که خدا داشت گدا هم دارد
این گدا فاطمه دارد که خدا هم دارد
بی جهت خالق ما خالق حیدر نشده
نظری داشت به سلمان که به ما هم دارد
بدم اما نروم بی علی اصلا به بهشت
ته بازار نجف بی سر و پا هم دارد
جای این طفل گنه کار علی شرمنده ست
چه مرامی ، طرف کار مرا هم دارد
طبل رسوایی من خورده که شب آمده ام
بنده پست کمی شرم و حیا هم دارد
کسی اندازه من ظلم نکرده به خودش
وای از آن کس که بدی این همه با هم دارد
نزندیم ز در میکده بیرون نبرید
مست مست است دگر جرم و خطا هم دارد
شهر ما شهر گناه است ولی وقت سحر
کوچه در کوچه مناجات و دعا هم دارد
بغلم کرده خدایی که خدای حسن است
صد برابر عوض اخم عطا هم دارد
لقمه سفره ما هدیه همسایه ماست
سفره هر شب ما بوی رضا هم دارد
دهن روزه قسم خوردم گفتم به حسین
لب تشنه عطش کرببلا هم دارم
به مریض حرمش تربت اعلا برسان
تربت اصل شراب است شفا هم دارد
مادری گفت خدا اصغر من تشنه لب است
چه فراتی ست که خشک است و صدا هم دارد
خبر پارگی مشک رسیده به حرم
به ربابی که تنش رخت عزا هم دارد
ضرب این تیر سه شعبه سه نفر میخواهد
نه چنین هنجره که تنگی جا هم دارد
الهی العفو
درباره مناجات شب هفتم ماه رمضان
مناجات سحرگاهی ماه مبارک رمضان با نوای منصور ارضی، دربردارندهٔ فرازهایی از دعای ابوحمزه ثمالی و روضهٔ جانسوز حضرت علیاصغر(ع). «گنج مخزون که خدا داشت گدا هم دارد / این گدا فاطمه دارد که خدا هم دارد».
نظرات
اولین نظر را شما بنویسید.
نظرتان بعد از تأیید همینجا دیده میشود.
فهرست‌های مرتبط
