علمت یعنی پناه - حسین طاهری

علمت یعنی پناه علمت یعنی بهشت باید اسمت رو فقط به روی تربت نوشت به روی تربت نوشت تو دلارام من، طَبَعِ نَیّامِ من نفس راحت من و چی می‌تونم بگم مگه آقا تو کم کشیدی زحمت من و به نگاه کرم، برسون به حرم دل بی‌طاقت من و تو عوض می‌کنی جا دنیای آدم و واسه تو می‌زنم من قید دو عالم و تو به چشمم عطا کردی رنگ پرچم و که به چشمم نبینم رنگ جهنم و دلارامم دلارامم یا اباعبدالله دلارامم یا اباعبدالله، دلارامم یا اباعبدالله دلارامم به تو آقاجان درود به تو آقاجان سلام به تو آقاجان درود به تو آقاجان سلام خوبه حال و روز من شبی که هیئت می‌آم شبی که هیئت می‌آم خوبه حالم آقا ولی خب کربلا می‌تونه بهترش کنه تو این بارگاه کل مراد داری نوکر زیاد خدا باز بیشترش کنه یه آقایی دارم که دل من می‌خواد همه رو نوکرش کنه نور تو بوده قبل از صبح ازل حسین روی ماه تو قبل از ماه و زحل حسین بیا بالا سرم قبل از اجل حسین دم مرگم بخونم صلی علی الحسین صلی علی الحسین دل‌آرامم، دل‌آرامم یا اباعبدالله دل‌آرامم، دل‌آرامم یا اباعبدالله دل‌آرامم، دل‌آرامم یا اباعبدالله به خدا به گردنم داری خیلی حق حسین به خدا به گردنم داری خیلی حق حسین نوکریتو می‌کنم به همین بیرق حسین به همین بیرق حسین همیشه تکیه‌گاه عشقه تو یک نگاه چطور از تو بشم جدا آقای العجب که ندیده به هم به تو دل بسته کربلا هنر این علم اینه طیب‌رو هم بکشونه به روضه‌ها همه‌روزی می‌گیرن از خوان کربلا همه منظومه‌هام تو کیهان کربلا وقتی رو می‌کنم به ایوان کربلا دلمو می‌سپُرم به سلطان کربلا سلطان کربلا سلطان کربلا کربلا ای دلارامم، دلارامم، یا اباعبدالله