سایهٔ لطف تو روی سرم هست - مهدی رسولی

سایهٔ لطف تو روی سرم هست توی این خیمه‌ها بوی حرم هست من از این روضه‌ها جایی نمیرم مگه جایی از اینجا بهترم هست؟ همه‌جا رو گشتم، غیر درِ خونت خبری نیست (×۲) تویی خیر مطلق، جای دیگه‌ اصلاً خیر اثری نیست از درِ خونت دیگه نمیرم دست به رزق گریه‌ام می‌گیرم آخر تو دستمو می‌گیری آخرش تو روضه‌ها می‌میرم چشم‌به‌راهم، برسی از راه من و این روضه‌ها، الحمدلله من و یادِ من و روضهٔ شما، الحمدلله من و این روز و حال، الحمدلله من و یاد شما، الحمدلله می‌رسه روزی تو یه سجده می‌گم رسیدم کربلا، الحمدلله الهی مسیرم، تو یه حرمت باشه همیشه (×۲) به خدا برام جا، جایی مثل صحنت آخه نمی‌شه الهی مسیرم، تو یه حرمت باشه همیشه به خدا برام جا، جایی مثل صحنت آخه نمی‌شه چی می‌شه همین دم سحری، با نگاهت بازم منو بخری؟ چی می‌شه راه وا بشه، اربعین بازم منو ببری؟ توی مسیرت، نمی‌شم گمراه حسین، حسین جان، ابی عبدالله (×۲) حسین (×۲) روسیاهی زیادم بد نیست روسیاهی زیادم بد نیست در زمستان به کار می‌آید بدم اما همیشه آقایم با غلامش کنار می‌آیم