داره فرشته می‌باره - محمود کریمی

بارون گرفته دوباره؛ داره فرشته می‌باره

غرقه چشام توو ستاره؛ از بس، دلم بی‌قراره

اومد اون عشقی که از عشق دل‌برده

پیش پاش، مدارشو ماه گم کرده

با خودش بهشتو روو خاک آورده

زینب زینب! تو آرامش دنیامی

تو آیینهی آقامی؛ دوای همه دردامی

اگه بیفتم به پات، چی میشه

میون صحن و سرات، چی میشه

اگه بشه بمیرم برات، چی میشه! وای چی میشه

اشکاش، نشونه‌ی عشقه؛ گریه‌ش، بهونه‌ی عشقه

زینب کنار برادر، لیلای خونه‌ی عشقه

نگاهش محو نگاه اربابه

مثه نور آفتاب و مهتابه

توو تموم دنیا این عشق نایابه

زینب زینب! ای اسطوره‌ی شیدایی

تو سرمایه‌ی دل‌هایی؛ عزیز دل زهرایی

گدای دستات بشم، چی می‌شه

غرق توو دریات بشم، چی می‌شه

اگه که بشه فدات بشم، چی می‌شه! وای چی می‌شه

دریای نور حسینی؛ اوج ظهور حسینی

ذکر مداوم ارباب؛ تو اوج شور حسینی

تب تند لحظه‌های شیدایی

تو عصاره‌ی وجود زهرایی

تویی که خودت یه‌پارچه مولایی

زینب زینب! تو همسایه‌ی توحیدی

تو اقیانوس امّیدی؛ تو هم‌شیره‌ی خورشیدی

اگه نگاهم کنی، چی می‌شه

تو سر به راهم کنی، چی می‌شه

اگه تو رو به راهم کنی، چی می‌شه! وای چی می‌شه