خانه بود و اشک بود و آه بود - حسین طاهری

خانه بود و اشک بود و آه بود اشک زهرا با علی همراه بود باب صحبت‌های پرغم باز شد درد دل‌های علی آغاز شد خانه‌مان را آب و جارو کرده‌ای گویی با دردها خو کرده‌ای داری از این خانه غم را می‌بری گویی از روز گذشته بهتری درد پهلویت گمانم بهتر است دست و بازویت گمانم بهتر است فاطمه از بسترت گشتی جدا این دو روز بهتری شکر خدا من شنیدم کار خانه کرده‌ای موی زینب را تو شانه کرده‌ای در زدم تو پشت در بودی ولی باز رویت را گرفتی از علی من کسی رو ندارم فاطمه فاطمه فاطمه فاطمه فاطمه فاطمه فاطمه فاطمه پشت و پناه من تویی فاطمه مانده‌ام تنها، سپاه من تویی فاطمه مانده‌ام تنها، سپاه من تویی فاطمه ای تمام دل‌خوشی ابوتراب ای سلام روزهای بی‌جواب بی‌تو می‌میرم من، ای یار جوان قول دادی فاطمه، پیشم بمان خانه با بی‌همسری سخت‌تر است ماتمِ بی‌مادری سخت‌تر است شمع من هستم و پروانه تویی گرمیِ بازار این خانه تویی زینب از دوری‌ات دق می‌کند بی‌امان برات هق‌هق می‌کند باب این غم‌ها ز کوچه باز شد که سکوت مجتبی آغاز شد آقا جان ما باباتم تو سن و سال تو دیده بودیم این‌قدر سر و روش سفید نشده بود خب با دست رو دلم نذار دیگه اون لحظه‌ای که من دیدم، بابام هم ندید من ایستاده بودم دیدم که مادرم را دشمن گهی به کوچه گاهی به خانه می‌زد