تنها که بودم تنهام نذاشتی - علی اکبر حائری

تنها که بودم تنهام نذاشتی دستت رو روی قلبم گذاشتی دلم پره نگو که نوکرت به درد نمی‌خوره کی آدم که از امام حسین می‌بُره دلم پره دلم گرفت بدون تو وجودم رو غم گرفت بازم گدا بهانهٔ حرم گرفت بازم گدا بهانهٔ حرم آقای من دین و دنیای من خواب و رویای من کربلای من آقای من دین و دنیای من خواب و رویای من کربلای من چه شام و غصه‌ای حالم گرفته چه شام و غصه‌ای حالم گرفته حالم گرفته جامونده‌ها رو یادت نرفته آقا آقا می‌دونی تنگ شده دلم، بذار بیام دو ساله چشم به راهِ طاهران می‌خوام آقا نظر بکن حسین بیا منم بخر، ببر ببر ببر یکم با این غلام سیاه تا سر آقای من دین و دنیای من دنیای من خواب و رویای من رویای من کرب و بلای آقای من دین و دنیای من دنیای من کرب و بلای