الا ای سرو در بغداد افتاده - حسن حسین خانی

یا سید الغریب سید العطشان سید العریان یا مظلوم الا ای سرو در بغداد افتاده دلم خون شد نگینت را سلیمان وقت دیدن باورش کردم برو پای کفن را شمع امضا کرده پروانه حرم را نیز دعوت کن اگر خاکسترش کردم برایت نخل‌های علقمه مشکی به تن کردند تو را هم دشمنانت کشتهٔ دور از وطن کردند کربلا بود همین جا، همهٔ هستم رفت بمیرم برات، بمیرم برات. آن که یک عمر دلم را به دلش دستم رفت تا گرفتم بدنش را ز دم تیغ و سنان آن‌قدر زخم شمردم، عدد از دستم رفت از حرم رفت و روز من شب شد گریه کردن نصیب زینب شد نیزه آن‌قدر رفت و آمد کرد بدنش، آه، نامرتب شد