دل به هیچکی به جز ابی عبدالله نده

دل به هیچکی به جز

ابی‌عبدالله نده

دل یکی دلبر یکی

به دلت بد راه نده

دل به هرکی دادم

چوبشو هم خوردم

جز ابی‌عبدالله

کاش براش می‌مردم

دل من داند و من دانم و دل داند و من

عاقبت عشق حسین است و نمی‌ماند و من

تا حسین است مبادا بشوم دل‌نگران

دل فقط جای حسین است نه جای دگران

کربلا خونم و

خانواده‌ام حسین

پدرم اسم تو

داده یادم حسین

ای غم شیرینم

ای دوای دردم

آخرش یک روزی

به تو برمی‌گردم

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست

منزل آن مه عاشق‌کش عیار کجاست

ما به این زلف گره خورده گرفتار شدیم

ساقیا جان به طلب مست علمدار شدیم

دل به هیچکی به جز

ابی‌عبدالله نده

یکی دلبر، یکی

به دلت بد راه نده