نماهنگ پناه - سیدرضا نریمانی

حالِ دلم همیشه روبه‌راهه وقتی حسین، حسینِ رو زبونم این‌قدر اسمت برکت داره که همیشه ذکر خیرته تو خونه‌م خانوادگی شدیم، آقاجان عاشقِ روضه‌ات زن و بچه‌مو کجا ببرم بهتر از هیئت؟ با پسرم سینه زدیم واسه‌ت نگرانِ نوکرِ شما باشه دخترم از اینجا یاد گرفته مثل رقیه باحیا باشه اباعبدالله، اباعبدالله، اباعبدالله، حسین حسین اباعبدالله روضه تو هیئت‌ها قشنگه اما روضهٔ خونگی یه چیز دیگه‌ست از صدقه‌سرِ همین مجالس زندگیمون نمی‌خوره به بن‌بست روبه‌راه می‌شه حالِ دلامون با نگاهِ تو زن و بچه‌مو سپردم آقا در پناهِ تو اهل و عیال و زندگیم نذرت اهل و عیال و زندگیِ دربار برای اربعین اگه می‌شه ماها رو خانوادگی دریاب اباعبدالله اباعبدالله اباعبدالله حسین حسین