نماهنگ دیوار حرم - علی زمانیان

لا الاهش عبد را یاد اله انداخته

خوش به حال آن گدا که رو به شاه انداخته

با رئوف اصلا نیازی نیست درد دل کنی

کار ما را که نگفته زود راه انداخته

رقبتی بر دیدن خورشید هم دیگر نداشت

هر کسی یک بار بر گنبد نگاه انداخته

مادرم با بغض هر ساعت نگاهش میکند

قاب عکسی را که با این بارگاه انداخته

نه خودش دیوار صحنش نیز از روی کرم

سایه اش را بر سر هر بی پناه انداخته

اگر گریان به دیورا حرم تکیه نمیدادم

کدامین کوه طاقت داشت این حال پریشان را

جز در این خانه را هر کس بکوبد خویش را

قطعا از چاله در آورده به چاه انداخته

من یقین دارم که ستارالعیوب است او اگر

پرده روی زشتی این رو سیاه انداخته

از در خانه ات جواب نکن

سرپناه مرا خراب نکن

من قسم میدهم به جان جواد

خواستی بعد مستجاب نکن

عدد روسیاهی من را جان زهرا بیا حساب نکن

اگر دنیا جواب کرده دنیای جوابی تو

که این دارالشفا از درد درمان بیشتر دارد

همیشه ازدحام دست ها بر سفره ات پیداست

هر آنکس دست و دلباز است مهمان بیشتر دارد