نماهنگ تحبس الدعا - مجتبی رمضانی

تُنزِلُ البَلا یعنی اینکه از حرم جا موندم گیره این دل واموندم عمر من گذشت و من هنوز اینجام تَحبِسُ الدُّعا یعنی گریه‌مو ندیدی این بار از گدا بریدی انگار اما من فقط خودِ تو رو می‌خوام یا حسین کار تو آقابزرگی و کار من که عصیانه اما از قدیم گفتن بخشش از بزرگانه جانِ جانِ جانانی تو قدیم‌الاحسانی جانِ جانِ جانانی تو قدیم‌الاحسانی تُنزِلُ النِّقَم یعنی دوری از شما دشواره بی‌حرم می‌شم آواره خوش‌به‌حال زائرات شب جمعه بغض تو گلو یعنی منتظر بمونی یک سال رو به تو نیاره اقبال تویه قلبم از جدایی آتیشه یا حسین روبروی چشمامه خاطرات من با تو مشایه کاش تا آخر عمرم با تو بودم همسایه جان جان جانانی تو قدیم‌الاحسانی جان جان جانانی تو قدیم‌الاحسانی کربلامو هر دفعه از امام‌رضا می‌گیرم راضی باش به این تقدیرم راه کربلا رو رو خودم بستم این شبا که دلگیرم کاشکی توی مشهد بودم کفتر رو گنبد بودم یا امام‌رضا می‌بینی دل‌خستم یا حسین تو اگه بخوای می‌شه تا دوباره زائر شد سال دیگه با اذنت اربعین مسافر شد جان جان جانانی تو قدیم‌الاحسانی جان جان جانانی تو قدیم‌الاحسانی