نماهنگ بابای قشنگم - محمد ابراهیمی اصل

خوب رفتی و من بعد تو تنهایی کشیدم

حرفایی که نباید می‌شنیدم رو شنیدم

جایی رو که نباید من می‌رفتم، منو بردن

بزمی که نباید من می‌دیدم رو که دیدم

خب نگفتی تنهام؟

نگفتی که چطور می‌گذره شب‌هام؟

خب نگفتی که منو می‌دزدن؟

این بال و پَرم سوخت

موهام مثل موی پدرم سوخت

زجر بی‌حیا لج کرده با من

به اشکام می‌خندن

موهای منو کندن

شبیه تو بابا جونم لگدمالم کردن

بابا بابا، بابای قشنگم

من که دیگه از خیر النگوهام گذشتم

امّا اونا حتی از همین یه معجرم نه

زخمای پای بی‌رمقم بهتره امّا

خون مُردگی لبام و چشمای تَرَم نه

صورتم می‌سوزه

قوت غالبم کتک بوده این چند روزه

دندونای من ریخته همه‌اش زودتر از هفت سال

دیگه نیمه‌جونم

از بس که بابا جون دیگه سنگینه زبونم

دخترا بهم لقب دادن، دخترکِ لال

سر من بابایی پُر خون

سر تو از درخت آویزون

سر داداش علی‌اصغر با عموم زیر دست و پا

بابا بابا، بابای قشنگم