نماهنگ اگه مردم - سید علی مومنی

گه مُردم، صورتم رو سمت کربلا کنید

پا جنازه‌ام روضه‌ای به پا کنید

اگه مُردم، توی روضه‌ها منم یاد کنید

خونه‌ی قبرمو آباد کنید

لای‌لایِ بچگیم بود

شعرِ همیشگیم بود

تمومه زندگیم مال حسینه

دِلُم همواره دنبال حسینه

حسین جانم، حسین جانم، حسین جانم

اگه مُردم، پیرهن و شال عزامو بذارید

تربتِ روی چشامو بذارید

اگه مُردم، یه گریزی بزنید به کربلا

مونده بود روی زمین شَه وفا

یاده قدیمیا بخون

با همه نوکرا بخون

مگر به کربلا کفن به غیره بوریا نبود

مگر حسینِ تشنه‌لب عزیزِ مصطفی نبود؟

اگه مُردم، وقتی که می‌خواین منو کفن کنید

همه رو با نوحه سینه‌زن کنید

با شور و با حال بگید

اینو به غسّال بگید

غسل من اشک چشام بود

کفنم پیرهن‌سیام بود

تنها توشه‌ای که بردم

گریه‌های روضه‌هام بود