نماهنگ الا اهل العالم - محمد ابراهیمی اصل و محمد کمیل

ألا أهل العالم توی هر روضه با اشک فرج منِ مهدی رو همه این بخواین از خدا که همه چشم امیدم به شماست گریه‌کنا به خدا مادر من می‌شه دعاگوی شما بین در و دیوار با ضربهٔ مسمار با چشم‌های خون‌بار منو صدا زد خندیدن مردم تا آوردن هیزم تو دست و پا شد گم منو صدا زد ألا أهل العالم ألا أهل العالم خدا می‌دونه مادرم تو کوچه بی‌پناه بود ألا أهل العالم اصلاً خبر دارید که مادرم پا به ماه بود ألا أهل العالم تو کوچه می‌زدن مادری رو که بی‌گناه بود بحق الزهراء عجل فرج مولانا به حق زهرا می‌کشه منِ مهدی رو به خدا روضهٔ سنگین و تلخِ [نامفهوم] که پیش چشم عموجانم زدن اون چادر توی آتیش زیر دست‌وپاهاشون شد پامال از کوچه شد فتح باب که تو کربلا بی‌طناب بردن به بزم شراب براش بمیرم از کوچه یاد گرفتن که بریزن سر زن عمهٔ ما رو زدن براش بمیرم الا اهل العالم الا اهل العالم تموم کینه‌هاشونو کشیدن توی گودال الا اهل العالم شبیه فاطمه جد منم شده لگدمال الا اهل العالم به شمر رو می‌زده عمهٔ ما میون جنجال الا اهل العالم الا اهل العالم حالا تمام کینه‌هاشونو کشوندن توی گودال ألا یا أهل العالم شبیه فاطمه جد منم شده لگدمال ألا یا أهل العالم به شمر رو می‌زده عمهٔ ما میون جنجال