نجف تا کربلا جای ما خالی - میثم مطیعی

کوله‌پشتیمو مثل همیشه بستم تا که راهی شم به سمت آغوشت ولی امسال خاطراتو می‌نویسم پای تصویر ضریح شش‌گوشت تو که این نگات برای درد من تسکینه توی تلخی زمونه اسمت شیرینه دلم آروم نمی‌گیره یه سؤالی دارم نکنه از چشات افتادم که حالم اینه نکنه از چشات افتادم که حالم [نامفهوم] حق داری اگه نخوای نگام کنی نکنه دیگه نخوای صدام کنی ولی کاش بازم برا زیارتت صدام کنی میون موکبا جای ما خالی کنار زائرا جای ما خالی نجف تا کربلا جای ما خالی میون موکب‌ها جای ما خالی کنار زائرها جای ما خالی نجف تا کربلا جای ما خالی جای ما خالی اگه قلب عاشق و غبار بگیره نتونه جلوهٔ معشوق و ببینه اگه قلب عاشق و غبار بگیره نتونه جلوهٔ معشوق و ببینه چاره‌ش اینه گرد و خاک راه زوار روی آیینهٔ قلب اون بشینه بایدم سهم دلم گریه و حسرت باشه روی دوشم بار سنگین خجالت باشه بایدم سهم دلم گریه و حسرت باشه روی دوشم بار سنگین خجالت باشه پایی که به سمت هر گناه قدم برداشته بایدم تو خونه محروم از زیارت باشه بایدم تو خونه پایی که به سمت هر گناه قدم برداشته بایدم تو خونه محروم از زیارت باشه بایدم تو خونه محروم از زیارت هیشکی نمی‌دونه تو دلت کی جا شده وقتی حر با دست تو سوا شده خوش به حال کسی که راهی کربلا شده تو راه ماتمت، جای ما خالی تو دسته‌ی غمت، جای ما خالی به زیر پرچمت، جای ما خالی جای ما خالی میون موکبا، جای ما خالی کنار زائرا، جای ما خالی حالا جای ما خالی جای ما خالی جای ما خالی میان موکب‌ها کنار زائرها جای ما خالی همیشه همین حوالی می‌رسیدم روبه‌روی گنبدت که غرق نوره همیشه همین حوالی می‌رسیدم روبه‌روی گنبدت که غرق نوره اگه دعوتم نکردی چاره‌ای نیست مهر تربتت برام سنگ صبوره سجده می‌کنم رو تربت، یه نفس می‌بارم دوست دارم تو کربلا سر از رو مهر بردارم هر چی یا حسین می‌گم، بیشتر آتیش می‌گیرم خب یه بار جوابمو بده ای منم دلدارم خب یه بار جوابمو بده منم خُب چه‌جوری جواب بدی وقتی سرت خیلی فاصله داره با پیکرت چه‌جوری جواب بدی وقتی سرت خیلی فاصله داره با پیکرت هنوزم می‌گه انا العطشان رگای حنجرت تو جمع اشک و آه، جای ما خالی تو بارگاه ماه، جای ما خالی کنار قتلگاه، جای ما خالی جای ما خالی میون موکبا کنار زائرا نجف تا کربلا جای ما خالی جای ما خالی میون موکبا کنار زائرا نجف تا کربلا