من و عنایت خدیجه - مهدی رسولی

من و عنایت خدیجه فدای غربت خدیجه تمام مادرای عالم فدای حضرت خدیجه ای که خان احسانت مثل حسن قدیمه الدخیل اغیثینی یا حضرت کریمه مادر عالمین جون عالم فدات مادر عالمین جون عالم فدات ای فدای تو و همسر و بچه‌هات مادرم مادرم مادرم مادرم روزیم بشه مثل تو ای کاش بگذرم از تمام دنیا مثل تو و دخترت ای کاش فدایی شم برای مولام فاطمه‌ت یه روزی شد جونش فدای یارش با غلاف شمشیر کشته شد به پای یارش هر چه داشت و گذاشت پای مولا و رفت زخمی شد بال‌وپَرش از سنگ دنیا و رفت مادرم، مادرم کریمهٔ روی زمینی دست‌های خالیمو می‌بینی کریمهٔ روی زمینی دست‌های خالیمو می‌بینی تویی که ام‌المومنینی و تاج سر اهل زمینی تاج سر اهل زمینی دست تو علمدار پیغمبر خدا شد تو کریمی و وارثت مجتبی شد نام تو روی سربند ماه خدا جان زهرا ببر ما رو تا کربلا یا حسین، یا حسین سفال و گنبد و بنا دل تجلی عرش خدا دل سفال و گنبد و بنا دل تجلی عرش خدا دل بیر آد قتلگاهِ عشاق بیر آد دا کرب‌وبلادی کربلا دوزوم دا مین درده دوا یاتیبدی چون خدا او تورپاغا عشقین سسی قاتیبدی حیف اولا بیر نفر اولمادی تا دیه بیر ایچیم وئرمه‌دی سو قوناغا نیه سید العطشان سید العطشان سید العطشان حسین حسین حسین سید المظلوم سید العطشان سید العریان حسین حسین حسین