من فقیری بی‌نوایم دوستت دارم حسین - حسین طاهری

من فقیری بی‌نوایم، دوستت دارم حسین من فقیری بی‌نوایم، دوستت دارم حسین من فقیری بی‌نوایم، دوستت دارم حسین سائل کرب‌وبلایم، دوستت دارم حسین من فقیری بی‌نوایم، دوستت دارم حسین سائل کرب‌وبلایم، دوستت دارم حسین رند عالم سوزم اما تا به اسمت می‌رسم نوکری بی‌دست‌و‌پایم، دوستت دارم حسین هر که هستم خوب یا بد دوزخی اهل بهشت بی‌خدایم، باخدایم دوستت دارم حسین بی‌خدایم، باخدایم دوستت دارم حسین من بهشت بی‌تو را پس دادم آقا سال‌ها من بهشت بی‌تو را پس دادم آقا سال‌ها ساکن بزم عزایم دوستت دارم حسین آقا ساکن کرب‌وبلایم دوستت دارم حسین آقاجان تربت تو جای خود تربت که جای خود تربت خود تربت تو جای خود، [نامفهوم] غبار زائرت تربت تو جای خود، دارد غبار زائرت بارها داده شفایم، دوستت دارم حسین اینکه در داغ تو اشک می‌بارم و سینه می‌زنم مادرت کرده دعایم، دوستت دارم حسین لطف زینب شاملم شد اکبرت دستم گرفت لطف زینب شاملم شد اکبرت دستم گرفت با غم تو آشنایم، دوستت دارم حسین با غم تو آشنایم، دوستت دارم حسین در میان هروله بر سینه می‌کوبم اگر در میان هروله بر سینه می‌کوبم اگر با رقیه هم‌نوایم، دوستت دارم حسین با رقیه هم‌نوایم، دوستت دارم حسین لنگ‌لنگان لنگ‌لنگان خویش را تا پای نیزه می‌رساند ای پدر بشنو صدایم، دوستت دارم حسین ای پدر بشنو صدایم، دوستت دارم حسین دوستت دارم حسین من فقیری بی‌نوایم دوستت دارم حسین من فقیری بی‌نوایم دوستت دارم حسین عاشق کرب‌وبلایم دوستت دارم حسین عاشق کرب‌وبلایم دوستت دارم حسین دوستت دارم حسین دوستت دارم حسین لا تبرد ابدا دوستت دارم حسین دوستت دارم حسین یادم نمی‌رود که همه عزتم تویی من پای سفرهٔ تو شدم محترم حسین لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین لطفی که کرده‌ای تو به من مادرم نکرد ای مهربان‌تر از پدر و مادرم حسین دوستت دارم حسین من از کودکی عاشقت بوده‌ام قبولم نما گرچه آلوده‌ام من از کودکی عاشقت بوده‌ام قبولم نما گرچه آلوده‌ام