سلطان کربلا - محسن عرب خالقی

ای به قربان سلطان کربلا که شاهِ شاهانه فرمانروای دل، خسروِ خوبانه جان جان جان جان جانِ جانانه من مسلمانِ دینی که ذکر هر شبش حسین‌جانه ابن‌الکریم و قدیم‌الاحسانه جان جان جان جان جانِ جانانه هم نامش دوای ما هم خاکش شفای ما این تنها حسینه که می‌مونه برای ما اونکه همیشه با نگاهش دلای ما رو زیر و رو کرد بی‌ابرویی مثل من رو فقط حسین باآبرو کرد لا رفیق الا حسین لا رفیق لا رفیق، حسین خیلی آقایی بردی دل دنیا رو به تنهایی خیلی آقایی بردی دل دنیا رو به تنهایی کارم کشیده از جنون به رسوایی شور شور شور شور سینه‌زن‌هایی خیلی آقایی تنها نه فکر نوکرات تو دنیایی پشت درِ بهشت، منتظر مایی شور شور شور شور سینه‌زن‌هایی از خاک همه توأم اصلاً آدم توأم دنیا نه قیامتم زیر پرچم توأم رو زمین نزن دوباره لطف توئه بیشتر از این‌ها از حالا تا وقتی که زنده‌ام آقا جا نمونم تو اربعین‌ها لا رفیق الا حسین این یه طوفانه یا خطبهٔ یه ماده‌شیر غرانه یا دختر بزرگ شاه مردانه جان جان جان جان جان جانانه مرد مردانه کوفه کوفه یک‌تنه دلیرانه می‌کوبه تو دهان ابن مرجانه جان جان جان جان جانانه وقتی می‌گه اسکتوا دنیا می‌شه زیر و رو طوری خطبه خونده که کوفه شد بی‌ابرو لا علی الا زینب شاه اباالفضل مقصد اگر حسینه، راه اباالفضل خورشید اگر حسینه، ماه اباالفضل نورِ نورِ نورِ نورِ راه اباالفضل شاه اباالفضل فرماندهیِ این سپاه اباالفضل تکیه کنید تکیه‌گاه اباالفضل نورِ نورِ نورِ نورِ راه اباالفضل شیر اباالفضل شاگرد اولِ امیر اباالفضل فرمانروا حسین، وزیر اباالفضل ماهِ ماهِ ماهِ بی‌نظیر اباالفضل شیر اباالفضل جنگاوران می‌گن دلیر اباالفضل دنیا حقیره و کبیر اباالفضل لرزه تو تنِ همه افتاد و با واهمه گفتن که فرار کنید اومد شاهِ علقمه