زندگی ما باید شهیدانه باشه - مهدی رسولی

آهِ گناهه، هیزمِ سوزوندنمون رفتنه رفتن، عاقبتِ موندنمون زندگیِ ما باید شهیدانه باشه مشقِ یه آدم، از شهدا خوندنمون رسید ساعتی که باید دیگه باید بی‌چون‌و‌چرا، باید سفر کنی رسید ساعتی که باید دیگه باید بی‌چون‌و‌چرا، باید سفر کنی بانگِ قافله صدات زد عاشقی که بعد از این نباید تو حذر کنی وصیتای شهدا مونو خوندن به روی مناره‌ها وصیتای شهدا مونو خوندن به روی مناره‌ها ما توی سیاهیِ دنیا گُم می‌شیم با نور ستاره‌ها چشمهٔ چشمام، وصله به دریای شما شبیهِ بارون، قشنگه دنیای شما شما نشستید تو جمع اصحاب‌الکساء خالیه این‌جا تو روضه‌ها جای شما گفتید: «ما فداییای شه‌» سیاهه‌لشکر دنیا نباشیم، نمونده فرصتی رفتین رفتین و رسیدید، شما امام حسینو دیدید عجب سعادتی واسه ما دعا بکنید ما هم بشیم آخر آدم کربلا واسه ما دعا بکنید ما هم بشیم آخر آدم کربلا واسه ما دعا بکنید که جا نمونیم از عالم کربلا وصیتای شهدا مونده رو منبرها وصیتای شهدا مونده رو منبرها تا توی سیاهیِ دنیا گم نشیم با نور ستاره‌ها زخم دلم محتاج تسکینِ توئه کل دعاها بسته به آمینِ توئه هیچی تو دنیا صدای مردونهٔ تو نمی‌شه لبخند شیرینِ توئه زخم دلم محتاج تسکینِ توئه کل دعاها بسته به آمینِ توئه پیچید تو دنیا صدای مردونهٔ تو هنوز تو گوشمه لحن شیرین تو گفتی تاسوعا امسال هر طوری که شده به‌قرآن میشه ابالفضل، دیگه از خدا چی می‌خوام؟ منو بغل بگیره آقا، میشه ابالفضل میشه به منم بگی که چی گفتی به ماه زخمیِ علقمه؟ مصطفی میشه به منم بگی که چی گفتی به ماه زخمیِ علقمه؟ که شدی شهید نهِ محرم و روز تو شد شفاعتت میشه به منم بگی که چی گفتی به ماه زخمیِ علقمه؟ که شدی شهید نهِ محرم و روز تو شد شفاعتت ابالفضل، ابالفضل، ابالفضل، ابالفضل