روزگار دلم با غمت طی می‌شه - روح الله بهمنی

روزگار دلم با غمت طی می‌شه بگو پس قسمتم حرمت کی می‌شه روزگار دلم با غمت طی می‌شه بگو پس قسمتم حرمت کی می‌شه عشق تو مثل خون توی رگ‌هام جاری تو رو دوست دارم و بگو دوستم داری به همین سیاهی‌ها من به پرچم عزا به همین سیاهی‌ها من به پرچم عزا قمریِ دخیلم توی اوج لذتم با تو غرقِ عزتم بی‌تو من خوار و ذلیلم تو رو می‌خوامت زیاد چه‌جوری دلت می‌آد نوکرت نجف بیاد ولی کربلا نره ای همه هستم حسین خیلی دل‌خستم حسین به تو دل بستم حسین می‌بینی که شام تاره می‌بینی که شام تاره آقام آقام یا حسین آقام آقام آقام آقام یا حسین حسین، آقام آقام یا حسین آقام آقام یا حسین آقام آقام من زمین‌خوردتم کمکم کن پاشم دستمو بگیر و بذار نوکر باشم نوکری برا تو ته خوشبختیه بهترین لحظات برا من وقتیه که دم سینه‌زدن که دم سینه‌زدن تو نگام کنی و من به بارش که چشام بهتر از اون لحظات اینه که پایین پا رو به تو بدم سلام حسین حسین عبد ناقابلتم شاهی و سائلم و به تو دادم دلمو با یه گوشهٔ نگاه تو رگ و خونِ منی درد و درمونِ منی تو آقا جونِ منی می‌میرم یه روز برات آقام آقام یا حسین آقام آقام یا حسین