توی بی‌مهری مردم شهر - وحید شکری

توی بی‌مهری مردم شهر زندگیمو باختم واسه اینکه بمونی و نری به تو رو انداختم حالا میری با تابوتی که من خودم برات ساختم حالا میری با تابوتی که من خودم برات ساختم توی بی‌مهری مردم شهر زندگیمو باختم واسه اینکه بمونی و نری به تو رو انداختم حالا میری با تابوتی که من خودم برات ساختم حالا میری با تابوتی که من خودم برات ساختم خیری نیست دیگه تو این شهر کوچه کوچه‌ش واسم عذابه داری تنها میری نمی‌گی بی‌تو حیدر خونه‌خرابه داری تنها میری، نمی‌ری؟ بی‌تو حیدر، خونه‌خرابه آروم جونم رفت یاس کمونم رفت آروم جونم رفت یاس کمونم رفت همسایه‌ها راحت بخوابید خانوم خونم رفت همسایه‌ها راحت بخوابید خانوم خونم رفت به عزت و شرفِ لا إله إلا الله بلند بگو: لا إله إلا الله بلند بگو: لا إله إلا الله به عزت و شرفِ لا إله إلا الله بلند بگو: لا إله إلا الله بلند بگو: لا إله إلا الله توی بی‌مهری مردم شهر زندگیمو باختم واسه اینکه بمونی و نری به تو رو انداختم حالا می‌ری با تابوتی که من خودم برات ساختم خیری نیست دیگه تو این شهر کوچه کوچه‌ش واسه‌م عذابه داری تنها می‌ری، می‌بینی بی تو حیدر خونه‌خرابه آروم جونم، رفتی یاس کمونم، رفتی همسایه‌ها راحت بخوابید دیگه خانوم خونه‌م رفت به عزت و شرفِ لا إله إلا الله لا إله إلا الله لا إله إلا الله به عزت و شرفِ لا إله إلا الله لا إله إلا الله تو می‌ری و چقدر خاطرهٔ تلخه تو این خونه علی با این درِ سوخته و میخ زنده نمی‌مونه خدا صبرم بده، خانوم با این تابوت رو شونه خدا صبرم بده، خانوم با این تابوت رو شونه نفرین به هر کی قباله برده نفرین به کوچه و این مسمار تیزه میخِ در و به پشتش نفرین به هر چی در و دیوار آرامِ جونم رفت یاسِ کمونم رفت همسایه‌ها راحت بخوابید دیگه خانومِ خونم رفت به عزت و شرفِ لا اله الا الله لا اله الا الله لا اله الا الله