بسم الله النور تب داری بدجور - سید مجید بنی فاطمه

بسم الله النور تب داری بدجور رنگت پریده مهلت چشیده چشمات پر اشکَن مظلومهٔ من بسم الله النور تب داری بدجور رنگت پریده مهلت چشیده چشمات پر اشکَن مظلومهٔ من أَمَّن يُجِیبُ المُضطَرّ خرابه حالِ مادر غریب و بی‌بستر أَمَّن يُجِیبُ المُضطَرّ گلِ علی شد پرپر وسطِ دیوار و در وای کاش داغِ مادرِ ما این‌قدر سنگین نبود کاش دستِ نامردها این‌قدر سنگین نبود کاش دستِ نامردها این‌قدر سنگین نبود بسم الله النور اووف تب داری بدجور بسم‌الله‌النور تب داری بدجور رنگت پریده محنت‌کشیده چشمات پر اشکِ مظلومه‌ی من امن یجیب‌المضطر خرابه حال مادر قریب نه تا بستر، وای امن یجیب‌المضطر گل علی شد پرپر وسط دیوار و در، وای کاش داغ مادر ما این‌قدر سنگین نبود کاش دست نامردها این‌قدر سنگین نبود کاش دست نامردها این‌قدر سنگین نبود ای، وای مادرم ای، وای مادرم ای، وای مادرم ای، وای مادرم چشماتو وا کن ما رو نگاه کن دورت نشستیم آشوب‌دستیم بابام می‌خونه زهرام جوونه أمَّن یُّجیبُ المُضطَر علی شده تنهاتر یاری نداره حیدر، وای أمَّن یُّجیبُ المُضطَر فاتح جنگ خیبر حالا شده بی‌لشکر، وای کاش هیچ‌وقت توو عمرم نصیبم این غم نبود کاش سیلی توو کوچه این‌قدر محکم نبود ای مادر بسم الله النور تب داری بدجور رنگت پریده محنت‌کشیده چشمات پر از اشک یاسِ مظلومِ من بسمِ اللهِ النور تب داری بدجور رنگت پریده محنت‌کشیده چشمات پر اشکن مظلومِ من با بالِ خونین با بالِ خونین روضه می‌خونی این حرف عجیبه بچه‌م غریبه رفتی تو گودال می‌ری تا گودال می‌ری تا گودال أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ داره می‌بینه خواهر خنجرِ رویِ حنجر واویلا أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ نشه حسینم بی‌سر نشه حرم بی‌معجر واویلا کاش قدری مهلت به خواهرِ بی‌تاب بدن کاش قبل از جون دادم به حسینم آب ندادن حسین